Káung-mìng

Lài-nguòng: Wikipedia
Tiéu gáu: īng-dô̤, sìng-tō̤
Siŏh ciáh cṳ̆-niòng-giāng găk lā̤ káung

Káung-mìng (睏眠) iâ hô̤ lā̤ kó̤-káung (去睏), sê buô-ṳ̄ dông-ŭk, cēu-giāng, ngṳ̀ dēng dēng iā sâ̤ dông-ŭk dŭ ô gì siŏh cṳ̄ng cê̤ṳ-iòng gì hiŭ-sék câung-tái. Gâe̤ng hìng gó̤ mâ̤ siŏh iông, káung-mìng ṳ̀ng-ê ké̤ṳk nè̤ng chāu chĭng-chāng. Ô gì sèng-âu nè̤ng kó̤-káung gó â̤ có̤-máe̤ng.

Nè̤ng gì siŏh-sié dâi-dŏng ô 1/3 gì sì-găng găk lā̤ káung, gó-chṳ̄ káung gì cék-liông sê hō̤ sê ngài dó̤i nè̤ng īng-hiōng iā duâi.

Nè̤ng găk dṳ̆ng-ū kó̤-káung hô̤ lā̤ káung-dáu (睏晝) hĕ̤k-ciā hiók-dáu (歇晝), găk màng-buŏ kó̤-káung hô̤ lā̤ káung-màng (睏暝) hĕ̤k-ciā hiók-màng (歇暝). Nâ sê chĭng-chāng ī-hâiu gó ng-bà̤ kī lì cêu hô̤ lā̤ lâi-puŏ (賴鋪).